“Ne yapardım  ben bu dünya olmasaydı?”: Esen Çamurdan

Sahne  ve kostüm tasarımı : Metin Deniz

Müzik tasarım. Nihal G. Koldaş

Işık tasarımı. Murat İpek

Saksafon: Defne Koldaş

Ses efekt danışmanı. Cemil Kıvanç

Teknik danışman.Emre Ansen

BECKETT  GRİMAVİ Samuel Beckett’in bir anlamda bu dünyaya son sözlerini  iletmeyi amaçlıyor. “Ne Nerede” Beckett’in yazdığı son oyun . “Neydi o Kelime?” ise Beckett’in kağıt üzerindeki son sözleri. Kolajı oluşturan öbür metinler ve sözsüz oyunlar Beckett’in  83 yıl süren arayışının başka durak noktaları.

Bilsak Tiyatro Atölyesi& Maya Sahnesi Beckett’in dünyasına girmeye karar verdiğinde, daha önce tanımadığı  duru, ama derin bir suyun kıyısına vardığını gördü.

Beckett  oyuncuya düşünceyi sahne üzerinde cisimleştirmeyi öneriyordu Oyuncu,  bir öykü ya da karakterin ardına çekilmek  yerine, birebir düşüncenin,  Beckett’in  elinde bir müziğe dönüşmüş düşüncenin içinden geçmesine aracılık eden,  bedenini ve ruhunu düşüncenin akışına bırakmalıydı. Oyuncular, projenin hayata geçiş sürecinde bu yaklaşımın  oyuncu için nasıl da özgürleştirici olduğunu farkettiler.. Dünyanın ne olduğunu ve bireyin bu dünya içindeki yerini arayan Beckett bu metinlerinde, yüzyıllar öncesinden gelen, ve ebediyete uzanan hayata ve insana dair soruları damıtmış, bir hareketler dizgesine, müziğe, ritme, şiire, ve dansa  dönüştürmüş, ve seyircisini bu vardığı son durakta, kendisine yalnız zihinsel olarak değil aynı zamanda ve belki de daha çok bedeni ve ruhu ile bir bütün olarak eşlik etmeye davet ediyor.

BilsakTiyatro Atölyesi&Maya Sahnesi BECKETT  GRİMAVİ’yi  bu anlayışla sahneye getiriyor. Her oyun ve metin, hem yaratıcısının tüm titizliğine sadık bir yaklaşımla çözümleniyor, hem de gösterinin tümünün  bütünsel bir  müzik yapıtı, ya da dans gibi kendi başına bir kişiliğe kavuşması amaçlanıyor.

Ele alınan metinler arasında “Sözsüz Oyun II  hayata farklı karşılık veren bireyleri, stilize  hareketler dizgesi içinde ve döngüsel bir dansı anımsatan eylemleriyle yansıtıyor.

 4 kişilik dans olarak adlandırılan “Hızlı Volta”, ilk bakışta vurmalıların eşlik ettiği, mekansal geometri ve ritme bağlı  bir yürüme eylemi.Ancak, kapalı bir alanda sosuza kadar bulundukları alanın merkezinden kaçarak yürümeye  mahkum insanların voltası,  Beckett’in son yapıtları arasında en dramatik olanı olarak değerlendiriliyor.

Vaclav Havel ‘e adanan “Katastrof” bir yönetmen, asistan ve oyuncu arasında geçen ve baskı rejimlerinin bir mevi metaforu olarak  da yorumlanan, ama birebir tiyatro sanatına da gönderme yapan  kısa ama vurucu bir oyun.

“Ninni” ele alınan yapıtlar arasında en kişisel  görüneni. Öbür oyunlarda da belirgin olan döngüsellik,  bu oyunda  bir kadının salıncaklı bir sandalyede yiğnelenerek gelişen bir  hayat öyküsünü  anlatışı. “Yalnızlık”  ve “kendine benzer bir insan arama” üzerine yazılmış en lirik  metinlerden biri.

 “Ne  Nerede”. Yazarın en son oyun.  Üç yıl üç ayrı dilde süren bir çalışma ile yazılmış. “”Hızlı Volta”nın görsel olarak yarattığı etkiyi  dört kişinin fasit daire biçimde değişen ezen ezilen ilişkisi ile yaratıyor.  Sonsuza uzanan döngüsel bir sorgulamada sorgulayanın varacağı  en son yer, yanıtını aradığı en son soru ne olabilir?  

Ve Beckett’in son sözü.”Neydi o kelime?” 83 yıl boyunca sözcüklerle boğuşmuş (hem de kaç dilde) bir insanın bir türlü bulamadığı o kelime!!