Kadroda birbirinden usta tiyatrocular, fonda Türkiye’nin en ünlü müzisyenleri, sahnede ise bir toplumsal yara... Bana Mastikayı Çalsana, yıllardır kanayan bir yarayı ele alıyor: Çingene mahallelerinde o renkli kıyafetlerin altında dert sırtlamaktan yorulmuş bedenleri, acı çeken yürekleri...

Ne kadar gülse de yüzleri, güldürse de sözleri, madalyonun çift tarafını izliyoruz. Yıllardır süre gelen dışlanmışlık yüzünden soyutlamışlar kendilerini, aslında bir kaçış yolu arıyor hepsi. Bireysel kurtuluşlar zor olsa da, umut var yüreklerinde. Gelin dünyalarına konuk olup, hayatın gerçekleriyle yüzleşelim. Ağlayalım, bir o kadar da gülelim!..

Müzikleri büyük klarnet ustası Hüsnü Şenlendirici, bağlama ustası İsmail Tunçbilek ile Orhan Şanlıel ve Çiğdem Erken imzası taşıyan oyunda 8 kişilik orkestra, hikayeler ne kadar gerçekse, müzikler de o kadar gerçek olmalı düşüncesinden hareketle canlı müzikle oyunun atmosferine değer katıyor.

Alışılmışın dışında bir çingene mahallesinde gelişiyor her şey. Renkli, cümbüş bir mahallenin içindeki dramatik hikayeler, gülerken yüreğimizi acıtıyor. “Mahallenin kavgası da eksik değil, sevdası da; dalaşı da eksik değil, aşkı da; rüyası da eksik değil, umudu da...” Anlayacağınız çingene mahallesindeki yaşam, gerçeğin siyah – beyaz hali... Onları hep eğlenirken, göbek atarken görmeye alışmışızdır oysa. Dertsiz, tasasızdır onlar bize göre; ama burada gerçek hayattan, hayatın ta kendisinden bahsediyoruz.

Yüreği yaralı hepsinin; Sumru (Şebnem Köstem), İsko’nun (Yıldırım Fikret Uğra) sevdasından habersiz bir denizciye kaptırır gönlünü. İsko yıkılır, ama ne fayda! Beraber büyüdüğü, yıllardır karşılıksız sevdiği Sumrusu başkasına yar olacak.

Öte yandan Anason Osman, karısının üstüne kokladığı Gülseda’nın ihanetine uğrar. Kız, mahallenin delikanlısı Tako Neco’yla kaçar. Yasak aşkın meyvesi Aynuri’yi yıllardır görmediği annesi bir gün ansızın alıp, kayıplara karışır. Yeşim, daha bir umutlanır Almanya’daki annesi ve babasının geleceğine inanarak.